İctimai Yayımçının “Rəngarəng Gürcüstan” Departamentinin rəhbəri, jurnalist Ramilia Əliyeva Azərbaycan ərazisində (Qax rayonunda) yerləşən Kürmük məbədi ətrafında son günlər baş verən müzakirələrə münasibət bildirib.
Aktual.ge xəbər verir ki, Ramilia Əliyeva özünün sosial şəbəkə hesabında yazıb:
"Gürcüstan və Azərbaycan qarşıdurması kimə lazımdır?
2026-cı ilin aprelin 6-da "Gürcü Arzusu"nun təsisçisi və fəxri sədri Bidzina İvanişvili Azərbaycan presidenti İlham Əliyevlə görüşdü. Çox sayda birgə layihələri müzakirə etdilər. İki ölkə arasında strateji tərəfdaşlığın daha da dərinləşdirilməsindən, iqtisadiyyatdan, energetikadan, nəqliyyatdan bəhs olundu. Bundan sonra Gürcüstan-Azərbaycan münasibətlərində çox fəal mərhələ başladı. Gürcüstan-Azərbaycan iqtisadi və energetika əməkdaşlığı xüsusilə aktivləşdi. Təbii qazın təchizatı və tranzitinə dair uzunmüddətli sazişlər imzalandı. Gürcüstan Azərbaycandan Avropa bazarları istiqamətində elektrik enerjisinin ötürülməsində daha da mühüm tranzit halqası olaraq formalaşdı, o cümlədən yaşıl enerji dəhlizinin inkişafı çərçivəsində. Bakı-Tbilisi-Qars dəmir yolu xətti fəaliyyətə başladı. Və bundan sonra maraqlı hadisələr baş verməyə başladı.
Gürcüstanın Patriarxı Üçüncü Şionun xütbələrindən birindən sonra Gürcüstanda müəyyən qruplar Gürcüstan azərbaycanlıları arasında patriarxa qarşı kampaniyaya başladılar. Yerli etnik azərbaycanlıları təhrik etdilər və sanki patriarxın Gürcüstan azərbaycanlılarını sevmədiyi və onun mövqeyinin azərbaycanlıların əleyhinə yönəldiyinə dair narrativ ortaya çıxdı. Sentyabrın 21-də isə Tbilisidə Heydər Əliyevin büstünə vandallıqla və ciddi şəkildə zərər vurdular. Bundan sonra isə birdən-birə, məqsədi, siması və real mənbəyi ictimaiyyətə məlum olmayan hansısa bir feysbuk səhifəsi ortaya çıxdı və Azərbaycanda, Qaxda, Kürmük kilsəsinin ərazisində çəkilmiş şəkilləri yaymağa başladı.
Real olaraq haqqında tam məlumatımız olmayan şəkillər - kim çəkib, nə vaxt çəkilib, hansı işlər görülür, bu işlərin hüquqi və arxeoloji əsası nədir.
Lakin buna baxmayaraq, Gürcüstanda müəyyən blogerlər, jurnalistlər və müxtəlif informasiya platformaları bütün bunları çox sürətlə yaymağa başladılar.
Ortaya belə bir narrativ çıxdı:
Azərbaycan məkanında, o cümlədən Gürcüstan azərbaycanlıları arasında - "Gürcüstan azərbaycanlıları təhqir edir, Tbilisidə Heydər Əliyevin büstünə vandallıqla zərər vurublar".
Gürcü məkanında - "Azərbaycanda gürcü kilsəsini dağıdırlar".
Hər iki halda məqsəd bir idi - gürcülər və azərbaycanlılar arasında inamsızlıq toxumu səpmək.
Sonra artıq prosesə rəsmi strukturlar da qoşuldu. Gürcüstan Patriarxlığı Kürmük məbədi ilə bağlı bəyanat yaydı. Azərbaycan Xarici İşlər Nazirliyi cavab bəyanatı hazırladı. Hazırda isə hansısa qrup iki ölkənin ictimai məkanında bir-birinə qarşı qıcıq və inamsızlıq toxumu səpməyə çalışır. Sosial şəbəkələrdə, mağazada, məhəllədə, kənddə gürcülərlə azərbaycanlıların dost olub-olmadığını araşdırırıq.
Burada isə mənim üçün ən əsas sual ortaya çıxır: Bütün bunlar kimə lazımdır? Doğrudanmı inanmalıyıq ki, bütün bunlar bir-birindən tamamilə müstəqil, təsadüfi hadisələrdir? Halbuki bu hadisələri vahid bir narrativ birləşdirir. Bu narrativ kimə sərf edir? Mən buna belə bəsit baxa bilmərəm. Axı biz azyaşlı uşaqlar deyilik. Bir az xronologiyaya nəzər yetirməli və hadisələrə bir az daha geniş baxmalıyıq. Mənim fikrimcə, burada artıq əsas məqsədlərindən biri Gürcüstan-Azərbaycan münasibətlərində gərginlik yaratmaq olan məqsədyönlü informasiya kampaniyasının əlamətləri üzə çıxır.
İkinci məqsəd isə Gürcüstan vətəndaşı olan azərbaycanlılarda iki konkret şəxsə qarşı münasibətdə inamsızlıq yaratmaqdır. Qeyd etdiyim kimi, bu kampaniyanın iki mühüm hədəf şəxsi var ki, onların adını da çəkməyəcəyəm və öz fikrim olaraq saxlayacağam. Sualı isə açıq qoyuram: gürcülərin azərbaycanlılara, azərbaycanlıların da gürcülərə şübhə gözü ilə baxması kimə sərf edir? Mən demirəm ki, bu gün artıq konkret şəxslərin və ya konkret qüvvələrin adını çəkə və bütün bunların arxasında məhz onların dayandığını iddia edə bilərik. Lakin bir şeyi həqiqətən diqqətəlayiq hesab edirəm: çox qısa müddətdə olduqca çox hadisə eyni informasiya zəncirində yer aldı və bu zəncirin ümumi nəticəsi tək bir istiqamətə gedir: Gürcüstan-Azərbaycan münasibətlərini gərginləşdirmək istəyinə doğru.
Mənim şəxsi fikrimdir ki, Gürcüstan və Azərbaycan belə məsələlərdə bir-biri ilə yalnız rəsmi məktublarla danışmalı olduqları münasibətdə deyillər. Hər iki ölkə münaqişələrin süni şəkildə yaradılması cəhdlərinin əlamətlərini görməlidir. Mütləq şəkildə hər iki ölkənin müvafiq dövlət qurumları, ehtiyac halında, bir-biri ilə birbaşa ünsiyyətlə reallıqda nə baş verdiyini, dezinformasiyanı kimin yaydığını, konkret narrativlərin haradan başladığını və kiminsə iki ölkə arasında münasibətləri gərginləşdirməkdə məqsədyönlü marağının olub-olmadığını müəyyən etməlidirlər.
Çünki burada məsələ artıq təkcə Heydər Əliyevin büstündən getmir. Kürmük kilsəsindən də getmir. Məsələ Gürcüstan və Azərbaycan arasındakı etimada aiddir. Müvafiq olaraq, hər iki ölkənin dövlət təhlükəsizliyi xidmətləri birlikdə Gürcüstan-Azərbaycan münasibətlərində sualların yaranmasını belə fəal şəkildə kimin istədiyini müəyyənləşdirməlidir.
Həmçinin, dostlar, sosial şəbəkələrdə və ya şəxsən bir-birimizlə qarşıdurma yaşamazdan əvvəl, zənnimcə, çox sadə bir sual verməliyik: Gürcüstan və Azərbaycanın qarşıdurma yaşaması kimə lazımdır?
Bütün bunların Gürcüstan vətəndaşı olan azərbaycanlılarla və artıq o qədər də uzaqda olmayan 2028-ci ilin seçkiləri ilə əlaqəsi isə tamamilə ayrı bir mövzudur".